Zelfbeschikking en een plastic rietje

Afgelopen week ontving de Stichting Reclame Code honderden klachten over de reclamecampagne van Week van het Leven, waarin ‘het baasje in eigen buik’ een stem krijgt. De slogan is een parodie op de slogan ‘baas in eigen buik!’ van de pro-abortusbeweging in de zeventiger jaren. Mensen vonden de campagne aanstootgevend en onsmakelijk. Zelfs in politiek Nederland deed de campagne stof opwaaien. PvdA-leidster Lilianne Ploumen schreef op Twitter: ‘It’s that time of the year again: conservatieve krachten willen het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen beknotten. De Week van het Leven is een week tegen vrouwenrechten. Daarom moeten we ons laten horen, een draadje. #baasineigenbuik #shedecides’.

Mijns inziens typeren dit soort reacties de tijd waarin we leven. Een tijd waarin we vrijuit spreken van ‘het vermoorden van de planeet’ als het om het klimaat gaat en de term ‘dierenmoord’ door vegetariërs op stickers door de binnenstad mag worden verspreid. Waarin de term ‘ecocide’ in het partijprogramma van een christelijke partij staat. Waarin campagnes worden opgezet om oerwouden en oceanen te redden. Een tijd waarin het drinken uit een plastic rietje haast een groter stigma draagt dan het beëindigen van een menselijk leven. Hoe kan het dat we bomen een stem willen geven, maar we het onsmakelijk en aanstootgevend vinden om ongeboren mensenlevens een stem te geven? Heeft Ploumen gelijk, dat wil zeggen, beknotten we zelfbeschikkingsrecht van vrouwen door hen bewust te maken van het recht van ongeboren levens? Ik denk dat de campagne van Week van het Leven een beroep doet op verantwoordelijkheidsgevoel, niet alleen dat van vrouwen met een ongewenste zwangerschap, maar ook op dat van ons als gemeenschap om hun last de onze te maken zodat we voor het leven van moeder én ongeboren kind staan. Is zelfbeschikkingsrecht daarnaast wel een legitieme term als dit recht duidelijk ten koste van een ander leven gaat? Zeker in deze tijd waarin de druk op ongevaccineerden om zich te laten vaccineren ‘voor de ander’ wordt opgevoerd en waarin bijvoorbeeld vrouwen met psychiatrische problemen verplichte anticonceptie kan worden opgelegd lijkt dit argument niet steekhoudend. Is een mensenleven binnen de ene context dan niet meer waard dan een andere? Oftewel, zijn niet ‘alle dieren gelijk, maar sommige meer gelijkwaardig dan anderen’?

Stel dat de Christen Unie niet ‘ecocide’ – wat zich laat vertalen met iets als ‘het vermoorden van de natuur’ – maar de term ‘foeticide’ in haar verkiezingsprogramma had opgenomen, zou Nederland hier dan niet massaal over gestruikeld zijn? Zorg voor de natuur is belangrijk, maar staat het verwaarlozen ervan of het schade toebrengen gelijk aan moord? Moord, een term die een halve eeuw geleden nog aan het beëindigen van mensenlevens voorbehouden was. Zonde, een term die ooit stond voor het overtreden van Gods instellingen die gevat worden in het liefhebben van God boven alles en onze naaste als onszelf, niet voor het gebruiken van een plastic rietje.

‘Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad; die duisternis voorstellen als licht, en licht als duisternis; die bitter voorstellen als zoet en zoet als bitter.’ Jesaja 5:20

3 reacties op “Zelfbeschikking en een plastic rietje

  1. ik vind het stuitend dat er over een nieuw leven in de moederschoot zo lichtzinnig word gedacht en zo’n ophef over het wonder die er plaats vind , word dan zo maar abrupt beëindigt ,want zo stelt men vaak, we waren niet toe aan ouderschap , of we moeten eerst aan onze carrière werken en willen nog allerlei vakantie’s en willen uitgaan ect voordat we ons wijden aan het ouderschap en dit zogenaamd in het belang van het kind of andere dergelijke redenen, en kiezen er althans zo lijkt het te gemakkelijk voor het beëindigen van dit wonder. Maar wat als er schuld gevoelens gaan spelen en wat als er psychische nood ontstaat omdat jij je enorm schuldig voelt en vies een moordenaar van je eigen kindje wat dan ?
    Als er een gevaar dreigt en artsen hebben echt geen keuze en kiezen voor het beëindigen van het leven dan is nog niet zo daar al te licht zinnig over te denken want het is een enorme keuze waar je als ouders voor staat. Soms vraag ik mij af of er nog wel een besef is dat er een wonder plaats vind in de moederschoot en dit niet voor iedere moeder geld om welke rede dan ook. Voor mij is het aan moord gelijk als er egocentrische redenen worden gegeven en men dan maar gemakshalve maar over gaat tot een abortus maar is abortus wel de juiste manier of zouden mannen en vrouwen anders moeten gaan denken wat betreft huwelijk , moeder , gezin maar ook over armoede of het niet aan kunnen omdat er tal van zaken spelen die het niet mogelijk maken om een kindje te ontvangen, welke verantwoordelijkheid draag jij als echtpaar
    wat mij ook vaak opvalt is bijv het onzorgvuldig omgaan met seksualiteit tijdens feesten , uitgaan en drugs gebruik waardoor remming worden opgeheven en grenzen worden verlegd die je in een nuchtere toestand niet zomaar overgaat.
    In Polen is een jonge vrouw gestorven juist door de dood van het kindje in haar buik. Het kindje was niet levensvatbaar en stierf uiteindelijk in de buik. Artsen hadden kunnen ingrijpen zo stelt men omdat het duidelijk was dat het kindje zou sterven maar hebben dit nagelaten aldus de Poolse Media. Maar dit kan ook gebruikt worden om Abortus weer legaal te maken in Polen. Het is niet zomaar iets en ook niet zomaar een discussie , er zijn tal van zaken waar men rekening mee moet houden voor het moment en zowel de toekomst en is er hulp voor de moeder na het beëindigen van de zwangerschap en ook voor de vader , wie gaat hen op een zo zorgvuldig manier begeleiden ook tijdens de zwangerschap en het willen beëindigen vd zwangerschap. We praten wel over Gods schepping , we praten over iets wat niet ons eigendom is al vinden we van wel. Gods Geest is in het kindje wat uiteindelijk niet welkom is , men stelt dat het kindje niets ervaart of beleeft of pijn beleving allerlei argumenten die de pijn moet verzachten maar uit onderzoeken is het tegendeel bewezen , maar ook de psychische nood die er uit voort kan komen bij de moeder die het heeft gevoelt , het heeft gehoord bij een echo ect.
    laten we er zorgvuldiger mee omgaan , want de duivel zit ook niet stil met al zijn leugens , listen en bedrog

    Like

  2. Hoi Erik, terecht dat je vraagt naar de emotionele kant van dit onderwerp. Het is niet mijn bedoeling geweest iemand zich opnieuw schuldig te laten voelen.. Wij allemaal hebben gezondigd, maar als we onze zonden belijden is God trouw en rechtvaardig en zal Hij onze zonden vergeven, hoe groot ook..

    Like

    1. Het ging mij niet om de schuld vraag hoor , ik gaf gewoon mijn mening. Ik zelf heb mijn hele leven al het ervaren om ongewenst te zijn en dat heeft zijn sporen achter gelaten. Ik ben zo dankbaar dat ik nu ook hen kan vergeven die mij niet hebben gewenst. Ik weet dat ik nu geliefd ben en gewenst bij God de Vader. Maar al die kinderen die geaborteerd zijn / worden op dit moment wat de rede ook moge zijn, zijn het slachtoffer van de zonde , maar bij God zijn deze kinderen welkom en voor eeuwig bij Hem, dus eigenlijk zijn deze kinderen beter af voor de eeuwigheid. En jij hebt mij niet beschuldigd of mij dat gevoel gegeven, ik laat zo op die manier zien wat er in mijn hart leeft. Ik ben gewoon heel open in het delen van wat er in mij omgaat. Maar bedankt. Ik blijf je volgen.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s