Sonja’s ervaring met de NAR

Afgelopen week plaatste Heleen op haar blog het verhaal van Sonja, die in de jaren tachtig betrokken raakte bij een genezingsbediening en de Toronto Blessing van dichtbij meemaakte. Haar verhaal is er één uit een serie ervaringsverslagen die Heleen verzamelde van mensen die een beweging verlieten die nu beter bekend is onder de naam ‘Nieuw Apostolische Reformatie‘ (NAR). Hiermee hoopt Heleen mensen te informeren over de gevaren van deze beweging. Sonja’s verhaal ontroerde mij, omdat hieruit niet alleen blijkt dat Gods Naam oneer wordt gedaan, maar ook hoe beschadigend de impact is op het geloof van mensen.

Zo zegt de HEERE: Ga staan op de wegen, en zie, vraag naar de aloude paden, waar toch de goede weg is, en bewandel die. Dan zult u rust vinden voor uw ziel. Maar zij zeggen: Wij bewandelen die niet. (Jeremia 6:16)

In 1984 raakte ik betrokken bij een genezingsbediening, regelmatig werden er conferenties georganiseerd, maar ook losse diensten in grote zalen. De allereerste keer dat ik in een samenkomst kwam vond ik het maar raar, het was zo anders dan ik in mijn korte tijd als christen had meegemaakt, maar al snel overtuigden de leiders me dat dit allemaal Bijbels was.

Het voelde fantastisch om deel te zijn van het werk dat God hier op aarde deed. Zonden werden beleden, demonen werden uitgedreven, mensen genazen van lichamelijke ziekten, van psychische ziekten, van verslavingen en mensen kwamen tot geloof. Mensen vielen op de grond, huilden, aanbaden God met een enorm enthousiasme en/of met diep ontzag. Zo op het eerste gezicht gebeurde er veel, maar al snel bleek dat veel mensen niet genazen of alleen voor een korte tijd.

Een aantal jaar later veranderde er van alles, mensen kregen hysterische lachstuipen of werden ‘dronken’ in de Geest. Mensen kronkelden over de grond, gilden en bogen als knipmessen. Het was 1995 en de Toronto Blessing had ook deze groep bereikt. Opnieuw werd in preken uitgelegd dat dit alles Bijbels was en dat God Geest dit alles deed. Natuurlijk wist men dat dit soort manifestaties ook voorkwamen in het hindoeïsme, maar dat kon makkelijk verklaard worden. “Satan is de aap van God en hij doet na wat hij God ziet doen”.

Ik ging met een aantal mensen, leiders en medewerkers naar Toronto Airport Church in Canada om het ‘vuur’ te ontvangen en meer vuur naar Nederland te brengen.

Twee jaar later gingen mijn man en ik nog steeds van samenkomst naar samenkomst, het vuur uitdelend, het vuur ontvangend. Nieuwe wijn in nieuwe vaten. God doet iets nieuws, natuurlijk wilden wij daar deel van uitmaken. Tegelijkertijd waren we ook bang om iets te missen. We volgden een leiderschapstraining en kregen steeds meer taken in de plaatselijke gemeente.

Hoe het kwam weet ik niet meer, maar opeens viel het me op dat de Bijbel nog maar nauwelijks werd geopend. Jezus, en wat Hij voor ons had gedaan, werd nauwelijks gepredikt. Het ging over de Heilige Geest, over gaven en manifestaties, het ging over ons, over mij. De voorganger sprak een uur (regelmatig langer) enthousiast over wat er gebeurde in de wereld, maar opende de Bijbel niet. Hier en daar citeerde hij halve Bijbel verzen uit hun verband gerukt, maar meer niet.

Toen ik hem daarmee confronteerde werd hij boos, maar verder in het gesprek leek het alsof hij mijn man en mij begreep. We vroegen of we 6 weken van onze taken ontheven konden worden, zodat we de Bijbel konden lezen en tijd hadden om geloofszaken op een rijtje te zetten. Onze verwachting was dat we na 6 weken terug zouden komen, bemoedigd en bevestigd door God’s Woord. We geloofden immers dat dit alles van God was.

Hoe naïef! Ons gesprek was op vrijdag, we namen afscheid met zoenen en een omhelzing.
Op zondag ging de preek over ons en over mensen zoals wij. Mensen die kritiek hebben, mensen die alles beter denken te weten. Mensen die terug willen naar het oude, die manipuleren en zich niet onderwerpen. Uiteraard waren wij niet in de samenkomst, maar goede vrienden stuurden ons de geluidsopname. Bij navraag bleek het inderdaad over ons te gaan.

De pijn van het verraad was afschuwelijk, eerst begrip en een kus als afscheid, maar dan een trap na in de preek. De pijn was zo heftig dat ik – en ik schaam me om het te zeggen – mijn voornemen om de Bijbel opnieuw te lezen en de nieuwe leer te toetsen aan de Bijbel in context, vergat.
Satan had me op een listige manier op een zijspoor gezet. Maar God liet me niet los. Een aantal jaar later zag ik door het optreden van Todd Bentley hoe ver het ‘christendom’ was afgeweken van historisch christendom, van de Bijbel. Hoe emoties en ervaringen belangrijker waren geworden dan de leer, en juist dat was wat in 1984 zo belangrijk voor me was. Ik ging op zoek naar antwoorden, wat zegt de Bijbel echt, hoe moet ik dit alles zien?

Via de bediening van Justin Peters en Chris Rosebrough ontdekte ik waar het fout ging, we waren zo op zoek naar iets nieuws dat we vergaten waar het echt om ging: “Christus, die stierf voor onze zonden, zodat wij verzoend konden worden met God de Vader”. “De Heilige Geest als trooster die Jezus zou verheerlijken (Joh 16: 7-15)”.

Verheerlijkt de geest die ons laat lachen, gillen, blaffen etc Jezus? Zijn de manifestaties vol van eerbied voor de Almachtige, Schepper van hemel en aarde? Als het antwoord nee is (en dat is het) dan is de geest die deze dingen doet, niet de Heilige Geest.

Toen ik dat onder ogen durfde te zien, veranderde alles. Eindelijk kwam er vrede en vreugde, zoals Jezus heeft beloofd. Niet langer op jacht naar nieuwe ervaringen, niet langer bang om iets te missen.

Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Here Jezus Christus (Romeinen 5:1)

– Sonja –

Heleen schrijft nog steeds ervaringen op van mensen die de New Apostolic Reformation (de Toronto Blessing, het najagen van wonderen en tekenen, het willen veroveren van de wereld ‘voor Jezus’ etc) hebben verlaten om tot de rust te komen in het simpele geloof in de Here Jezus. Mocht je zo iemand zijn of kennen, dan kun je contact met haar opnemen op: groeiblog@outlook.com

Bovenstaand verhaal werd overgenomen met toestemming van Heleen en Sonja.

Het gevaar van Bethel, door Rod Page

Rod Page is voorganger en woonde in Redding, Californië: de plaats waar megakerk Bethel Church is gevestigd. Hij maakte van dichtbij mee hoe deze kerk, die door C. Peter Wagner een ‘apostolische spil’ met een ‘directe invloedssfeer’ in de Nieuw Apostolische Reformatie wordt genoemd1– onder invloed van Bill Johnson transformeerde. In onderstaand filmpje vertelt hij hoe de kerk van invloed was op het plaatsje Redding en de mensen om hem heen.

Onder de video tref je een reactie van Crystal Parker. Ze reageert: ‘Als één van de kinderen die in Bethel opgroeiden toen Bill er voorganger werd  –  die volledig geworteld was in hun leer, in het zoeken van tekenen en wonderen, gebruikt als onderdeel van hun agenda – raakte ik diep verwond door de valse beloften die door hen gepredikt werden. Toen mijn wanhoop naar hoop, vrede en herstel niet werd beantwoord, gaf ik God de schuld. Ik was zo boos, zo kapot, dat ik in een diepe depressie van vier lange jaren terecht kwam, waarbij ik het hebben van een relatie met God volledig opgaf. Het kostte me twaalf jaar voor ik terugkeerde naar God.. [..] Ik ben zo dankbaar dat ik die kerk, die beweging heb verlaten heb en een veel groter inzicht heb gekregen over wat Gods Woord werkelijk is.’

Peptalk profeten

Koning Achab, die van 874-853 v.Chr. over Israël regeerde, was een slechte koning. Toen hij Ramoth in Gilead van de Syriërs wilde heroveren, raadpleegde hij hiervoor niet God, maar vierhonderd valse profeten die hem naar de mond praatten. Zij voorspelden de overwinning. Koning Josafat van Juda adviseerde hem een profeet te raadplegen die namens God sprak. Hij zei: ‘Is er hier niet nog een profeet van de HEERE, zodat wij de HEERE door hem kunnen raadplegen?’ Maar koning Achab was niet blij met dit advies. Hij wist dat er nog een profeet was die namens God sprak, Micha, maar deze mocht hij niet, omdat hij niet de dingen zei die Achab wilde horen. Achab zei: ík haat hem, want hij profeteert niets goeds over mij, alleen maar onheil..’ (1 Kon 22)

Hoewel Micha de waarheid sprak terwijl de vierhonderd valse profeten geleid werden door een misleidende leugengeest (1 Kon 22:22,23), wilde de koning liever luisteren naar de grote menigte peptalk-profeten dan naar God.

Sinds Jezus zijn er geen echte profeten meer naar Israël gezonden en zeker niet naar de koningen van andere volken. Jezus was de laatste, door God beloofde (Deut 18:15,18) Profeet die tot ons sprak. (Hebr 1:1,2) Hoewel er dus geen echte, door God gezonden profeten meer zouden zijn, waarschuwde de Here Jezus dat er in de laatste dagen veel valse profeten zouden opstaan. (Matt 24) Profeten die als dit mogelijk zou zijn, zelfs uitverkorenen zouden misleiden. Dit is wat de situatie in de Verenigde Staten lijkt te zijn. Profeten die zichzelf christen noemen, spraken de afgelopen jaren in Messiaanse bewoordingen over hun president, Donald Trump, zoals ‘gezalfde des Heren’ en ‘Gods geliefde zoon.’ In een kerkdienst met profeten Dutch Sheets en Chuck Pierce werd over Trump gebeden: ‘Jij bent Mijn geliefde zoon in wie Ik Mijn welbehagen heb.’1

In een stadion in Orlando, Florida (VS) riep hofprofeet Paula White talloze Amerikanen op om elkaars hand vast te houden terwijl ze de tweede Psalm – die op Naam van de Here Jezus staat-  in geloof over Donald Trump uitsprak. ‘Ik bid dat de Geest des Heren op onze president zal rusten. En laat Uw gunst zijn hoorn, zijn macht, verhogen, zoals in Psalm 89:17. Heer Uw Woord zegt in Psalm 2: ‘Waarom woeden de heidenvolken en bedenken de volken wat zonder inhoud is? De koningen van de aarde stellen zich op en de vorsten spannen samen tegen de HEERE en tegen Zijn Gezalfde: Laten wij Hun banden verscheuren en Hun touwen van ons werpen! Die in de hemel woont, zal lachen, de Heere zal hen bespotten.’ Vader, U heeft president Trump op doen komen voor een tijd als deze.’ [stadion juicht]2

Profeet en internationaal directeur van IHOP Mike Bickle paste de tweede Psalm vorig jaar februari op eenzelfde manier toe op Trump. ‘Ik geloof dat het conflict in Amerika in de Westerse wereld op dit moment, het best wordt samengevat en uitgesproken in Psalm 2,’ zei hij.3

Legio van deze profeten profeteerden uit Gods Naam Trumps overwinning. Onder hen bevonden zich Pat Robertson, Jeremiah Johnson, Shawn Bolz en Kris Vallotton. Kris Vallotton, die boeken schreef en les geeft in het leren profeteren, profeteerde: ‘Ik geloof dat God hem een nieuwe termijn geeft. Ik geloof dat omdat.. de Heer het wil. Omdat de Heer het wil.’4

Maar de Heer wilde het niet. Na Trumps definitieve nederlaag boden veel van deze NAR-profeten publiek excuses aan voor het feit dat ze ‘mis’ zaten. Ook gaven sommigen van hen les in hoe een valse profeet te herkennen. Maar dit maakt hun profetisch ambt natuurlijk niet minder vals. Wanneer iemand pretendeert namens God te spreken, met de grootsheid van een Oud Testamentische profeet, zal deze persoon ook beoordeeld moeten worden volgens de criteria van ditzelfde Oude Testament. En dit criterium is dat als de profetie niet uitkomt, ook de profeet niet namens God spreekt. (Deut 18.20-22, Jer 28.9) Het gaat dan dus om een valse profeet.

Van oudsher spraken valse profeten hun eigen dromen en hun eigen gedachten en worden ze zoals bij koning Achab gestuurd door God om te misleiden. Het woord uit de mond van profeten is vergankelijk en feilbaar, maar Gods Woord is eeuwig! Zijn Woord is waarheid en zal nooit teleurstellen. Laat dit een aanmoediging zijn om niet achter mensen aan te lopen, maar dagelijks Bijbel te lezen en juist in deze tijd van misleiding vast te houden aan de woorden van God die ons werden overgeleverd op papier.

‘Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon, Die Hij Erfgenaam gemaakt heeft van alles, door Wie Hij ook de wereld gemaakt heeft.’ (Hebr 1:1,2)

‘En zie, aan hen verschenen Mozes en Elia, die met Hem spraken. Petrus antwoordde en zei tegen Jezus: Heere, het is goed dat wij hier zijn; laten wij, als U wilt, hier drie tenten maken, voor U een, voor Mozes een, en een voor Elia. Terwijl hij nog sprak, zie, een lichtende wolk overschaduwde hen; en zie, een stem uit de wolk zei: Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb; luister naar Hem!’ (Matt 17:3-5)

Foto: NAR-profeet Kris Vallotton geeft les in het herkennen van een valse profeet.

The Passion Translation

‘Er is bij mijn weten nog nooit een vertaling geweest in deze generatie die gelooft in de apostel, profeet, evangelist, voorganger, leraar, wonderen, trances, engelen, goddelijke hemelse bezoekjes en openingen van de bovennatuurlijke sferen boven Gods volk. Enne, dus ik voel dat dit baanbrekend gaat zijn.’

Brian Simmons, auteur The Passion Translation

Al heel wat reviews en kanttekeningen bij The Passion Translation (TPT) passeerden de revue. TPT claimt een solide Bijbelvertaling te zijn en begint ook in Nederland aan invloed te winnen. Dit is zorgelijk omdat het de vraag is of TPT daadwerkelijk als Bijbel kan worden beschouwd. Daarnaast wordt het boek duidelijk geassocieerd met de Nieuw Apostolische Reformatie. Holly Pivec is evangelisch christen en deed onderzoek naar zowel de Nieuw Apostolische Reformatie als ook The Passion Translation. Ze schrijft: ‘Ik wil er op wijzen dat deze vertaling mogelijk één van de meest verontrustende ontwikkelingen binnen de NAR beweging is.’

In bijgevoegd document tref je een aantal bedenkingen bij The Passion Translation.

Vergankelijk goud

In de Bijbelvertaling The Passion Translation kom je het woord ‘glory cloud’ met enige regelmaat tegen. Het is een fenomeen dat bekendheid kreeg door megakerk Bethel in Californië en door hen wordt vergeleken met de openbaarwording van Gods heerlijkheid.

Tijdens een aanbiddingsdienst viel er goudglitter van het plafond in het kerkgebouw, waarop de gemeente zich vol ontzag richtte op de dwarrelende glitters. Senior pastor Bill Johnson legt uit waarom het niet erg is dat de aandacht van de prediking van het Woord naar de glitterwolk verschoof: ‘De kerk komt sinds een eeuwigheid samen rond een preek. Israël kampeerde rond de aanwezigheid. En we weten dat er een paar dramatische shifts gaan plaatsvinden in de manier waarop we leven en waarop we kerk ‘doen.’

De aanwezigheid van God is het grootste geschenk dat we hebben. En, om daar alles voor te staken is het absoluut waard voor mij. Het is de vreugde van ons hart om Hem te prijzen, de Persoon van Jezus Christus, die om wat voor reden dan ook besloot te verschijnen. Dan zul je zeggen; ‘waarom komt Hij niet opdagen op een manier dat Hij fysiek herkend kan worden?’ Hij zei tegen Israël; ‘Ik was in de wolk, en Ik liet jullie niet een vorm zien, omdat ik wist dat jullie een afgoden vererend volk waren, dat een afgod zou maken naar het beeld dat je zou zien.

Wat er nu vanavond gebeurt, is dat de kerk kampeert rond de aanwezigheid.’

‘Weet je, we zoeken niet naar tekenen, maar we negeren ze ook niet. ’t Is een beetje dom als Hij op komt dagen in een wolk en jij doet zo van.. ‘ik wil niet afgeleid worden..’1

In het Oude Testament werden Gods heerlijkheid en Zijn aanwezigheid inderdaad geopenbaard in een wolk. Dit was bijvoorbeeld zo in de tabernakel: ‘Toen overdekte de wolk de tent van ontmoeting, en de heerlijkheid van de HEERE vervulde de tabernakel, zodat Mozes de tent van ontmoeting niet kon binnengaan, omdat de wolk daarop bleef en de heerlijkheid van de HEERE de tabernakel vervulde. Telkens als de wolk opsteeg van boven de tabernakel, braken de Israëlieten op tijdens al hun tochten. Maar als de wolk niet opsteeg, braken zij niet op, tot op de dag dat hij opsteeg. Want de wolk van de HEERE was overdag op de tabernakel, en ’s nachts was er een vuur in, voor de ogen van heel het huis van Israël tijdens al hun tochten.’ (Ex 40.34-38)

Of in de tempel, toen Jesaja de Heer zag in Zijn tempel die zich vulde met rook, waarop Jesaja met diep besef van zijn eigen onreinheid uitriep: ‘wee mij, want ik verga!’ (Jes 6.4)

Maar met de komst van Jezus werd God aan ons geopenbaard in een menselijk lichaam. (1 Tim 3.16) Hij is de weerspiegeling van Gods heerlijkheid (Heb 1.3) en is vanaf Zijn hemelvaart gezeten op de troon, in de hemel, aan de rechterhand van God de Vader. We zullen Hem dan ook pas weer terugzien als Hij komt met macht en majesteit op de wolken. Dit sluit uit dat Jezus ‘besluit te verschijnen’ in of als een glitterwolk, zoals door Bill Johnson werd verondersteld.

Geen Glory Cloud kan dan ook God vertegenwoordigen of openbaar maken, en geen glitterwolk kan Zijn heerlijkheid vervangen.

Inmiddels leven we al lange tijd in de verwachting van de wederkomst van de Here Jezus. Soms is leven uit geloof moeilijk en vragen we ons ongeduldig af wanneer onze Verlosser eindelijk terugkomt. Hierin zijn we niet anders dan het volk Israël, dat vond dat het lang duurde voor Mozes terugkwam van de berg. Ze wilden iets zichtbaars, iets tastbaars om verder te gaan. Ze verzamelden hun goud en maakten er hun eigen verlosser van, een kalf waar tegen ze zeiden: ‘dit is onze God die ons uit Egypte heeft geleid.’

Het is menselijk en ook begrijpelijk om te verlangen naar ‘meer,’ zoals een ‘teken’ in de vorm van een glitterwolk. Maar geen goud kan ons verlossen en geen zichtbaar teken is onze aanbidding waard.

Mozes vermaalde het gouden kalf tot stof, wierp het goudstof in het water en liet het de Israëlieten drinken. Het had niet veel gescheeld of God had het volk vernietigd in Zijn woede. Laten we oppassen dat we ditzelfde goudstof niet opnieuw terugzoeken en er ons eigen beeld van maken, in de vorm van een wolk.  

‘Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.’ (2 Kor 4.18)

TIP: zie ook ‘Goudglitter manifestaties’