Meer?

Toen Israël was verlost uit slavernij werd het volk door God gevoed met Brood uit de hemel. Maar Israël wilde meer. Ze wilden vlees, komkommers, meloenen.. Ze verzochten God door te blijven roepen: ‘we willen meer Heer, meer!’ Na veel geklaag gaf Hij hen wat ze wilden, maar ten koste van hun ziel. Zoals in Psalm 106 wordt beschreven: De vaderen ‘werden met gulzigheid bevangen in de woestijn; zij stelden God op de proef in de wildernis. Toen gaf Hij hun wat zij begeerden, maar henzelf [letterlijk: hun zielen] deed Hij uitteren.

Lieve medegelovige, laat je niet verleiden tot het idee dat je ‘meer’ nodig hebt. In de Here Jezus ben je gedoopt in de Heilige Geest en heb je vrij toegang tot de Vader. Door dagelijks gebed en het lezen van je Bijbel bouw je een relatie met Hem op. Diepgang in deze relatie ontstaat niet door enige zalving, niet door de speciale ‘vaderlijke zegen’ van een (buitenlandse) apostel en niet door aanraking van een medegelovige die genezingen en wonderen lijkt te kunnen verrichten.

Want het brood van God is Hij Die uit de hemel neerdaalt en aan de wereld het leven geeft.’ (Joh 6.27,29,33)  Jezus zei: ‘Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is; als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid.’ (Joh 6.51a)

Video: ‘Apostolische handoplegging’ voor hen die hongeren naar meer.

Gezalfde of zalving?

‘Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden.’ Filippenzen 2.5-7

Bovenstaande tekst wordt van oudsher uitgelegd als dat Jezus op aarde geen aanspraak heeft gedaan op Zijn goddelijke rechten, maar als Allerhoogste de positie van de allerlaagste heeft aangenomen. Hij was en is God, maar nam de gestalte van een slaaf of dienaar aan. Word of Faith leraren geloven dat Jezus Zichzelf volledig ontledigde van Zijn goddelijkheid en dus alleen als mens op aarde was. Ze geloven dat Hij de ‘Geest van Christus’ in Hem liet zijn, zodat Hij God werd. Dit wordt dan gebruikt als opstapje om te kunnen verdedigen dat elk mens dat zichzelf ontledigt (zijn geest leegmaakt, bijvoorbeeld door meditatie) en de Geest van Christus in zich laat zijn, Christus of God wordt. Het zinnetje ‘Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was’ is in het Engels  ‘Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus’ wat dan wordt vertaald als ‘laat de Geest van Christus Jezus in jullie zijn.’ Maar dat is natuurlijk niet wat er staat.

Jezus was God onder ons (Jes 7:14, Matt 1:23), God ‘in het vlees’ (2 Joh 1:7) of God geïncarneerd. ‘In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God.’(Joh 1:1) ‘En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader) vol van genade en waarheid.’ (Joh 1:14)

Dwaalleraren onderwijzen dat Jezus uitsluitend als mens op aarde kwam en met de Geest werd geïncarneerd om goddelijk te worden, zoals eigenlijk elk mens dit zou kunnen worden. Dit is wat onder andere de auteur van de ‘Bijbel’ The Passion Translation, Brian Simmons, onderwijst:  ‘Wij zijn het opnieuw vleesgeworden Woord. Wij zijn de reïncarnatie van Jezus Christus.’1 En ook oudste van megakerk Bethel Redding Kris Vallotton onderwijst dat christenen een letterlijke incarnatie van Christus en het vleesgeworden Woord moeten worden, voordat ze de boodschap van het evangelie over kunnen brengen. In zijn blogpost Digesting Jesus schrijft hij: ‘Wanneer mensen ervaren dat we het Woord prediken zonder dat we het Woord worden, wordt het evangelie teruggebracht tot slechts filosofie.’ ‘Maar als het Woord vlees wordt en onder hen leeft, dan worden ze geraakt en overtuigd in het diepst van hun ziel.’2

Wanneer mensen worden geïncarneerd met de ‘Geest van Christus’ zou dit hen tot zonen Gods maken die wonderen en tekenen kunnen doen. Dit is voor hen de verklaring dat Jezus vanaf Zijn doop in de Jordaan wonderen en tekenen deed, die er vanuit Bijbels perspectief van getuigden dat Hij de Zoon van God was. In Charisma Magazine schrijft megakerkleider Bill Johnson over Jezus: ‘Hij ontledigde Zichzelf van Zijn goddelijke krachten en werd een mens (zie Fil 2:7) Het is belangrijk om op te merken dat Hij al Zijn wonderen als mens deed, niet als God.’3 In een boek voor tieners onderwijst hij: ‘Weet je nog dat Jezus zei ‘de Zoon kan niets doen uit Zichzelf’ (Johannes 5:19)? Hij wist dat Hij gewoon een mens was. Hij kon van Zichzelf geen enkel wonder doen. Maakte dat Jezus ellendig? Liep Hij te zwelgen in zelfmedelijden? Keek Hij in de spiegel en dacht Hij dat Hij maar een zwakkeling was? Nope! Jezus keek gewoon naar Zijn Vader in de Hemel, volgde de Heilige Geest en liet God door Hem heen lekken.’4 En verder; ‘Hij verrichtte krachten, wonderen en tekenen als een mens in de juiste relatie tot God, niet als God. Als Hij wonderen verrichtte omdat Hij God was, dan zouden die onbereikbaar zijn voor ons.’5 God gaf elke gelovige de macht om te genezen zoals Jezus deed.’6

De leer dat Jezus pas bij Zijn doop gezalfd werd en door de Geest in staat was ‘als God’ te zijn, werd ook door zeer invloedrijk New Age leraren als Alice Bailey en Carl Jung onderwezen. Zij geloofden dat Jezus een blauwdruk is voor hoe elk mens door fases en initiaties moet gaan om zijn of haar inherente goddelijkheid te verwezenlijken. Zo schrijft Alice Bailey over Jezus’ doop, waarbij de Geest op Hem neerdaalde: ‘Deze initiatie markeerde een enorme verandering in het leven van Jezus van Nazareth. Tot die tijd, dertig jaar lang, was Hij simpelweg de timmerman van het kleine stadje, en de zoon van Zijn ouders. Hij was een persoonlijkheid die veel goeds deed in kleine kring. Maar na de reiniging in de Jordaan, alle rechtvaardiging vervuld hebbende, werd Hij de Christus.’7Of zoals psychiater en New Age goeroe8 Carl Jung in een lezing stelde: ‘Christus ontvangt zijn missie en de geest van God tijdens zijn doop in de Jordaan. Hij is alleen een Christus na de doop omdat Christus de gezalfde betekent. Hij is ook ‘wedergeboren.’ Nu is hij hoger dan de gewone sterfelijke persoon die hij als Jezus was, de zoon van de timmerman. Nu is hij een Christus, een onpersoonlijke of symbolische persoonlijkheid.’9

Bailey en Jung beschrijven Jezus’ doop als een initiatie, waarbij Jezus ‘gezalfde’ of ‘Christus’ wordt. Dat de Heilige Geest tijdens deze waterdoop op Jezus neerdaalde, wordt gebruikt om de nadruk van de doop te verschuiven naar een belijdenis naar een ontvangen van de Geest, zoals dit ook in bepaalde charismatische kringen meer gebruikelijk wordt. De doop verliest op die manier haar oorspronkelijke, Bijbelse betekenis. Daarnaast wordt de plaats van de Gezalfde overgenomen door de zalving.  

Wilkin van de Kamp is leider van een charismatisch-evangelische kerk en directeur van stichting Vrij Zijn. Van de Kamp gelooft dat na Jezus’ hemelvaart een nieuw tijdperk ontstond, ‘het tijdperk van de Heilige Geest als de Plaatsvervanger van Jezus.’10 Hij onderwijst nagenoeg hetzelfde als New Age leraren Bailey en Jung over Jezus: ‘Pas vanaf zijn dertigste levensjaar werd het toegestaan om anderen in het openbaar te onderwijzen. Dit was het moment waarop Jezus zijn bediening begon, en waarom Hij zich in de Jordaan door Johannes de Doper liet dopen. Dit was het moment dat de kracht van de Heilige Geest op Jezus kwam [..] om zijn messiaanse taak op aarde te vervullen..’11  De zalving van de Heilige Geest die op Jezus was, wil God ook aan ons geven. Hij wil deze zalving aan heel gewone mensen geven, die ongewone dingen voor Hem mogen doen. De zalving van de Timmerman is er ook voor loodgieters, elektriciens, leraren, advocaten, huisvrouwen, stratenmakers, politici en vele anderen die ernaar verlangen om door de Heilige Geest geleerd en getraind te worden om de bediening van Jezus voort te zetten.’ ‘De zalving van de Heilige Geest is de bovennatuurlijke toerusting om Gods werk te doen. Het is bovennatuurlijke bekwaamheid om de bediening van Jezus voort te zetten.’12

Als de zalving die op Jezus en die Hem Christus of Messias maakte, ook voor ons is, zou dit ons allemaal messias maken. Dit idee is dan ook niet Bijbels. Zoals je kunt zien toont de leer sterke gelijkenis met occulte leer, zoals onderwezen door Alice Bailey en Carl Jung. Net als Bill Johnson, gelooft ook van der Kamp: ‘Jezus kon niets doen van zichzelf. Hij was volledig afhankelijk van wat de Heilige Geest Hem liet zien. De zalving van de Heilige Geest stelt ons in staat dezelfde dingen te doen die Jezus deed.13

Jezus zei: ‘De Zoon kan niets van Zichzelf doen, als Hij dat niet de Vader ziet doen, want al wat Deze doet, dat doet ook de Zoon op dezelfde wijze.’ (Joh 5:19) Kunnen wij met door de Heilige Geest dezelfde dingen doen als Jezus? Kunnen wij de volmaaktheid van God doorgronden? (Job 11) Waren wij erbij toen Hij de aarde grondvestte? (Job 38) Kunnen wij de drinkbeker drinken die Jezus drinken zou? Kunnen wij zonder zonde zijn en met ons bloed verzoening doen voor de mensheid? Kunnen wij verlossen?

‘En Hij [Jezus] kwam in Nazareth, waar Hij opgevoed was, en ging naar Zijn gewoonte op de dag van de sabbat naar de synagoge, en Hij stond op om te lezen. En aan Hem werd het boek van de profeet Jesaja gegeven, en toen Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats waar geschreven stond: De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen wie gebroken van hart zijn, om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken. En toen Hij het boek dichtgedaan en aan de dienaar teruggegeven had, ging Hij zitten, en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem gevestigd. Hij begon tegen hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.’ (Luk 4:16-21)

Ik ben me ervan bewust dat bovengenoemde leraren geliefd zijn bij ons christenen, omdat ze warm overkomen en op een bepaalde manier veel Bijbelkennis lijken te hebben. Dit maakt het soms lastig om te zien dat wat ze leren, niet Bijbels is. Ik bid je als lezer toe dat je het onderscheid kunt maken en de moed om Gods Gezalfde te dienen boven enige gezalfde of zalving.

Gravesoaking

Een paar jaar geleden begonnen er foto’s over het internet te circuleren waarop gelovigen op begraafplaatsen te zien waren. Ze lagen gestrekt op grafstenen van overleden ‘beroemde christenen’ met de bedoeling hun ‘zalving’ te absorberen; gravesucking of gravesoaking genoemd. In alle gevallen gaat het om de grafstenen van overledenen met bovennatuurlijke gaven of bijzondere talenten. De gedachtegang is dat wie op de grafsteen knielt, erop ligt of deze omhelst, gezalfd wordt met de geest van de dode en diens bovennatuurlijke gaven overgedragen krijgt.

Niet alleen studenten van Bethels School of Supernatural Ministry (BSSM), maar ook prominente kerkleiders zochten hulp bij de doden. Zo werd voorgangersvrouw Beni Johnson soakend gespot op het graf van C.S. Lewis, lag organisator van dronken-in-de-geest-events John Crowder op het graf van Alexander Dowie, deelde Awakening Europe directeur Ben Fitzgerald een clip op YouTube en schepte Benny Hinn op over het opdoen van bovennatuurlijke zalving bij de graven van gebedsgenezers Aimee Semple McPherson en Katheryn Kuhlman. Benny Hinn vertelt hierover: ‘Ik voelde een geweldige zalving toen ik daar was. Ik, ik, hoor dit; bééfde toen ik Aimees graftombe bezocht. Ik schudde helemaal. Gods kracht kwam helemaal over mij heen. Ik geloof dat de zalving over Aimees lichaam was blijven hangen. [..] Je zult de zalving bij Aimees graf voelen. Het is ongelofelijk. En dat van Katheryn.. het is geweldig. Ik heb gehoord van mensen die genazen toen ze dat graf bezochten. Ze werden volledig genezen door Gods kracht.’1

Bij zijn bezoek aan Kuhlmans graf zegt Hinn een visioen te hebben gekregen waarin de gebedsgenezeres tegen hem zei: ‘volg mij,’ waarna ze hem meenam naar Jezus en hem introduceerde aan de Heilige Geest.2 In het visioen kreeg Hinn de toekomst van zijn genezingsbediening te zien.3 Naast deze waarzeggende geleidegeest stelt Benny Hinn ook in contact te komen met engelen. Hinns ervaring is geen unicum, want ook voormalig oudste van Bethel Redding, Cal Pierce, zocht raad bij een graf. Bij dit graf van gebedsgenezer en wonderman John G. Lake ontving hij een visioen over het voortzetten van diens bediening doormiddel van Healing Rooms. Hij bad er ‘Heer, als een dode op de beenderen van Elisa kan worden geworpen en geneest, dan vraag ik om de zalving die op de beenderen van John G. Lake rust.’4 Pierce hoorde God toen zeggen: ‘er is een tijd om te bidden en een tijd om in actie te komen.’5 Deze ervaring zou het begin worden van de huidige Healing Rooms bediening.

Dat het fenomeen nu trending is in protestantse kring betekent niet dat het eerder niet bestond. Gravesoaking heeft veel weg van tempelslaap waarbij volken uit de oudheid de tombes van heiligen opzochten om er bloot te worden gesteld aan de invloed van een godheid om daarmee wijze raad of genezing te ontvangen. Deze graftombes van heiligen waren ‘het centrale punt voor verering en het ontvangen van visioenen.’6

In de Bijbel spreekt God duidelijk over het zoeken van raad bij de doden of het in contact komen met de geest van een dode. God wil absoluut niet dat een volgeling van Hem zich daarmee inlaat. Hij is heilig, en heilig en onheilig zijn in Zijn ogen onverenigbaar. ‘U moet heilig voor Mij zijn,’ zegt God, ‘want Ik, de HEERE, ben heilig. Ik heb u van de volken afgezonderd om van Mij te zijn.’ (Lev 20.27,26)

Foto: Megakerkleider Bill Johnson, zijn vrouw Beni en studenten van BSSM zoeken ‘de zalving’ bij graven..

1.Benny Hinn sermon, Double Portion Anointing, Deel #3, Orlando Christian Center, Orlando, Fla., April 7, 1991. From the series, Holy Ghost Invasion. TV#309
2.Fisher, G.R. (1997) Benny Hinns move into necromancy. The Quarterly Journal, oktober-december. p.5-10
3. Fisher, G.R. (1997) Benny Hinns move into necromancy. The Quarterly Journal, oktober-december. p.5-10
4. Healing Rooms Raleigh Doctor Incorporates Prayer and Science To Bring Healing By: Steve Eastman via http://www.letusreason.org/Popteach42.htm
5. https://healingrooms.com/index.php?src=content&cid=3
6. M. Beumer (Recensie) Gil Renberg, Where Dreams May Come (2 vol. set). Incubation Sanctuaries in the Greco-Roman World (Brill 2017) in: Kleio-Historia, nr. 7. (2018)

Ware zelf of valse christus

Anders dan in de Bijbel wordt met de term christus in gnostiek, mystiek, antroposofie en New Age niet de Persoon Jezus bedoeld, maar een zogenaamd ‘goddelijke kern’ die zich in elke persoon zou bevinden. Deze goddelijke kern wordt door hen ook wel het ‘ware zelf’ genoemd. Als men zich deze christus ofwel het ‘ware zelf’ ten volle bewust wordt, spreekt men van een ontwaakt christusbewustzijn. Het bereiken van dit christusbewustzijn wordt gezien als het bereiken van ‘de hoogste staat van intellectuele ontwikkeling en emotionele volwassenheid’, aldus het Centre for Christ Consciousness. ‘Het is een staat van bewustzijn van onze ware aard, ons hogere zelf en ons geboorterecht als kinderen van God.’1 Mensen die tot zo’n bewustzijn komen, zijn beter dan alle anderen en wórden volgens New Age leer ook daadwerkelijk God.

De term ware Zelf komt uit oorspronkelijk uit het hindoeïsme, waar het synoniem is voor de godheid Atman, ofwel: een staat van zelfbewustzijn die ontstaat door verlichtende zelfkennis die verlost van het valse zelf. De term werd in het Westen geadapteerd en gepopulariseerd door psychologie. Psychiater en New Age goeroe2 Carl Jung dook in oosterse filosofieën als die van kundaliniyoga en bouwde hieruit ‘een geheel van theorieën die mensen in staat stelde over God te praten terwijl ze eigenlijk hun eigen psyche bedoelden, en over hun eigen psyche terwijl ze eigenlijk het goddelijke bedoelden. Als de psyche ‘de geest’ is en God is ook ‘de geest’, dan moet men om het één te bespreken eigenlijk het ander bespreken,’ schrijft hoogleraar en New Age kenner Wouter Hanegraaff.3 Jung hield hij er exact dezelfde definitie van Christus op na als die nog steeds door New Age wordt gehanteerd, namelijk: ‘Het ‘zelf’ of ‘christus’ is in iedereen a priori aanwezig, maar als regel in een staat van onbewustzijn om mee te beginnen.’4 Hij geloofde dat men pas tot een ontwaken van Christus binnenin kon komen als men de historische, externe Christus los zou laten. Ofwel, men dient zich bewust te worden en verlichting te vinden door het ‘ware zelf’ en Jezus als Verlosser los te laten.

Nieuwe Tijdsdenkers (of New Age gelovigen) stellen dat Jezus enkel als mens op aarde kwam, maar pas op dertigjarige leeftijd zijn ware zelf en identiteit als ‘kind van God’ ontdekte, waarmee Hij Christus werd. Dit zou zijn geweest toen Hij werd gedoopt in de Jordaan5 waarbij Gods Geest op Hem kwam en Zijn bewustzijn verlichtte. Deze initiatie door de ‘zalving’ met de Heilige Geest zou Hem een Zoon van God, een verlicht Meester, of God-mens hebben gemaakt, zoals ook Krishna en Boeddha dit zouden zijn geweest en zoals elk mens deze status zou kunnen bereiken. In Jezus’ geval, zo geloven New Agers, verliet christusbewustzijn en dus ook goddelijkheid Hem bij Zijn kruisdood.

New Age volgelingen kunnen net als christenen dus wel spreken over Jezus als ‘Christus,’ en ‘God,’ maar doelen hiermee op een titel die hooguit is voorbehouden aan een bepaalde periode in iemands leven. Ze geloven niet dat Jezus eeuwig Christus was, is en zal zijn, dat Hij eeuwig God was, is en zal zijn of dat Hij zoals de Bijbel zegt ‘in het vlees kwam.’ Deze definitie van het begrip ‘Christus’ voldoet hiermee aan de definitie die de Bijbel geeft voor de antichrist, namelijk: ‘elke geest die niet belijdt dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is niet uit God; maar dat is de geest van de antichrist.’ (1 Joh 4.3)

Vanuit New Age perspectief is het aandringen op de erkenning van de goddelijkheid van elk mens niet vreemd. Het ontkennen van het vermeende goddelijke ‘ware zelf’ zien New Age gelovigen als een onvermogen dat verholpen kan worden met hulp van een scala aan technieken en therapieën die de latente goddelijkheid in elk mens openbaren; elk laagje onechtheid moet worden afgepeld, totdat de goddelijke kern geopenbaard is. Dan krijgen ze toegang tot alle latente (goddelijke, scheppende, verlossende, genezende) krachten en beseffen ze dat ze God zijn.6

Manieren waarop men tot een bewustzijn van het ware zelf ofwel verlichting of tot een ontwaakt christusbewustzijn komt, zijn bijvoorbeeld (kundalini-)yoga, contemplatief gebed, invocaties, psychotherapieën, het enneagram en het reciteren van mantra’s. Een instant manier om deze verlichting te bereiken is doormiddel van handoplegging, ook wel Shaktipat genoemd. Als het bewustzijn van de mens dan verlicht is, komt men tot de ware kennis van het Zelf – het hindoeïstisch concept van God. Zoals New Age leraar Michael Mirdad beschrijft: ’Stel je god voor als het midden van een kamer met licht en zijnde ‘de tegenwoordigheid van liefde, vrede en blijheid’. Stel je nu voor dat dat centrum (god) een licht teweeg breng dat de kamer vult. Dit licht is bekend als de christus – dat zijn wij – onze ware zelf. Dit licht is het bewustzijn is het licht dat Jezus ons herinnerde te zijn.7

Maar, Jezus zei: ‘Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.’ (Joh 8.12)

Impartatie

Impartatie is een term die in oosterse religies wordt gebruikt voor het overdragen van speciale gaven of krachten van een goeroe op diens volgeling. Ook in de kerk duikt deze term op, soms onder de naam ‘vallen in de geest.’

Hoewel het fenomeen niet in de Bijbel wordt vermeld of beschreven als uiterlijke bevestiging van een vervulling van gelovigen met de Heilige Geest, is dit wel de heersende gedachte in sommige kringen. Er wordt daarbij gesuggereerd dat een impartatie een daadwerkelijke aanraking is van Gods Geest en een vereiste voor het leven als christen. Dit geeft veel christenen onterecht het gevoel dat hen iets mankeert, terwijl legio christenen die krachtig gebruikt zijn in Gods Koninkrijk nooit notie hebben gemaakt van een dergelijke ervaring. De ervaring van het vallen in de geest wordt door hen verward met het vervuld zijn met de Heilige Geest.

Wat is impartatie of vallen in de geest? Een zogenaamd gezalfd persoon in de vorm van bijvoorbeeld een leider of spreker legt een ander de handen op, zodat deze persoon overweldigd door de geest krachteloos achterover op de grond valt. Andere keren wordt door hen ‘BAM,’ of ‘vúúr!’ geroepen of met bijvoorbeeld een colbert gezwaaid, waarna de menigte mensen achterover valt. De gevallenen zijn nu gezalfd. De meeste vallers raken even buiten bewustzijn om verder niets te merken en in ontspannen toestand op de vloer te blijven liggen, vanwaar de bijnaam ‘rusten in de geest’ of ‘tapijttijd.’ Weer anderen bewegen zich ongecontroleerd tollend of stuiptrekkend over de grond. Soms gaat de ervaring zelfs gepaard met een dierlijk brullen en blaffen, kronkelen, schudden, onverstaanbare en niet vertaalde tongentaal, visioenen zien of openbaringen krijgen.

In een poging om het vallen in de geest als zijnde een positief bijbels fenomeen te onderbouwen, worden teksten uit het Oude Testament aangehaald waarin mensen zich met hun aangezicht op de grond neerwerpen voor God. In al die gevallen gaat het echter om een handeling vanuit die mensen zelf en gaat het op geen enkele manier om God of Gods Geest die op hen valt. Het op knieën en aangezicht neervallen is een uiting van diep respect, aanbidding en vrijwillige onderwerping die in veel culturen nog steeds gangbaar is. In Lukas 5.12-16 kun je lezen over een melaatse die zich op dezelfde manier smekend op zijn aangezicht werpt voor de Here Jezus. Het is duidelijk dat de man nog bij zijn volle bewustzijn is als hij dit doet, omdat hij met Jezus in gesprek is. Het jezelf bewust voorover ter aarde werpen is dus op geen enkele manier te vergelijken met het krachteloos achterover vallen dat plaatsvindt bij het vallen in de geest.

Ook wordt de ervaring van ‘vallen in de geest’ soms verward met het handen opleggen dat door de apostelen werd gedaan. Zo wordt in Handelingen 8 en 19 beschreven hoe pasgelovigen door de apostelen de handen werd opgelegd voor ze met de Heilige Geest werden vervuld. Maar handen opleggen wordt in de Bijbel gedaan om zegenend te bidden of om door God gegeven gezag over te dragen. Nadat Jozua door God werd aangewezen als Mozes’ opvolger bijvoorbeeld, legde Mozes hem de handen op om hem zijn gezag over te dragen. Jozua werd vervuld met de geest van wijsheid omdat Mozes hem de handen op had gelegd. Hierdoor kon Jozua met gezag spreken en handelen. (Num 27.15-23, Deut 34.9) Jozua werd niet door Mozes op zijn voorhoofd aangeraakt om een bepaalde kracht of gave overgedragen te krijgen, zoals dit met de overdracht van occulte gaven door goeroes het geval is. Er wordt dan ook niet beschreven dat Jozua tegen de grond sloeg of dronken werd nadat Mozes hem aanraakte. Lukas beschrijft dat de Heilige Geest op de christenen viel met wie was gebeden en dat zij de Heilige Geest ontvingen door het opleggen van de handen van de apostelen, zoals destijds ook bij Jozua. Het is goed om te beseffen dat er staat dat de Geest -afhankelijk van de vertaling- op hen viel of over hen kwam. Ofwel, de Geest viel, en niet de gelovigen!

Dit vallen ván de Geest gebeurde vaak kort na het tot geloof komen en het gedoopt worden, maar vond alleen plaats bij gelovigen in Jezus. Niet bij omstanders. Journalist Mick Brown vertelt dat hij in Toronto in een samenkomst van Vineyard was toen mensen daar in de geest begonnen te vallen. Mick was er in zijn functie als journalist aanwezig, maar is zelf geen christen. Hij vertelt wat er gebeurde toen hem ineens een hand tegen zijn voorhoofd werd gelegd: ‘Ik voelde een tastbare schok door mij heen gaan en viel toen achterover, alsof mijn benen onder mij uit werden geschopt. Ik sloeg tegen de vloer – ik zweer je de waarheid – krom van het lachen.’1 Mick werd niet overtuigd van zonde, kwam niet tot geloof in de waarheid en is voor zover bekend nooit christen geworden.

In het boek Kundalini waarschuwing beschrijft christen Andrew Strom een treffende gelijkenis tussen de manier waarop  ‘het vuur van de Heilige Geest’ zou worden geïmparteerd door gezalfde kerkleiders en de manier waarop goeroes uit oosterse religies het kundalinivuur aan hun volgelingen overdragen. In beide gevallen wordt de begenadigde op het voorhoofd aangeraakt, waarna deze plotseling uiting geeft van een geest die in hen een verlicht bewustzijn teweeg brengt en die vaak bovennatuurlijke gaven uitwerkt. In het hindoeïsme staat dit fenomeen bekend als Shaktipat. Een voormalig discipel van een Shaktipat goeroe beschrijft hoe diens volgelingen zich na zo’n handoplegging begonnen te gedragen. ‘Uitingen behelsden onbeheersbaar lachen, brullen, blaffen, huilen, schudden, etc. Sommige aanbidders werden stil of bewusteloos. Velen voelden zichzelf doordrenkt worden met gevoelens van enorme vreugde en vrede en liefde.’2

De uitingen die door deze discipel worden beschreven zijn het typisch gevolg van wat onder hindoes het ontwaken van Kundalini en onder New Agers het ontwaken van een christusbewustzijn of het ontwaken van het ‘ware zelf’ wordt genoemd. Een spirituele verlichting die onder andere door aanraking van het voorhoofd in gang wordt gezet en waardoor bovennatuurlijke kracht wordt overgedragen. Uitingen van dit ontwaakte bewustzijn van het ‘ware zelf’ worden als volgt beschreven door goeroe Shri Yogãnandji Mahãrãja: ‘Wanneer je lichaam begint te trillen, je haar rechtop staat, je begint te lachen of begint te huilen zonder dat je het wenst, je tong misvormde geluiden begint te prevelen.. of je beangstigende visioenen begint te zien.. weet dat de Kundalini shakti is geactiveerd.. als bij het lopen je stappen majestueus of zoals bij dronkenschap falen, en je niet in staat bent iets anders te doen, en je graag stil blijft en het niet fijn vindt om te praten of anderen aan te horen, en je het gevoel hebt dronken te zijn van goddelijkheid, weet dan dat.. Kundalini, de kracht van Zelf, is geactiveerd.’3 Hoewel ook spirituele oefeningen als yoga een Kundalini ontwaken teweeg zouden brengen, is de snelste manier om tot dit ontwaakte christusbewustzijn te komen is door impartatie, oftwel Shaktipat.

Het gevoel van dronkenschap, onder invloed zijn, tegen de grond vallen, onbeheersbaar lachen, stuipen, huilen, schudden, misvormende geluiden spreken, stil of bewusteloos worden is dus een typisch gevolg van een ontwaakt godsbewustzijn dat ook door New Agers wordt nagestreefd en veel weg heeft van uitingen van de geest die door Toronto en in toenemende mate ook door Nederlandse kerken waait. Maar wie is deze Kundalinigeest en wat doet het? ‘Volgens hindoeïstische yogaleer, [is het] geestelijke energie aan de basis van de ruggenwervel, in de vorm van een slang (Hindoe godin Shakti), die opstijging naar het brein nastreeft om een psychoseksuele vereniging met de Hindoe god Shiva te vormen die resulteert in ‘verlichting.’4 De naam Shaktipat verwijst dan ook naar de afgod Shakti door en met wie een vereniging optreedt. Men gelooft dat mensen door deze verlichting verenigd worden met het goddelijke. Dit is iets anders dan verzoend worden met God door het verlossingswerk van Jezus.

De beschreven verlichting is een on-Bijbels proces dat een diepgaande transformatie van de persoonlijkheid5 teweegbrengt. In New Age kringen wordt dit het bereiken van de hoogste staat van bewustzijn, christusbewustzijn, genoemd.

Foto’s: impartaties onder hindoes en charismatici